9/1/2009 - Benim elmam
Benim elma ağacım; 
Altı yaşlarımda olmalıydım evimizin bahçesinde elma yiyordum, elmamı ısırdığımda minicik bir çekirdek düşüverdi toprağa onu aldım uzun uzun inceledim ve kendimce uygun olan bir yerde toprağı deşeledim ve minik ellerimle gömdüm çekirdeği artık orası benim hergün ziyaret edeceğim bir bahçemdi günler günü kovalarken bir gün baktım minicik bir şey belirmişti oracıkta sabırla her gün ziyaretimi sürdürdüm etrafını düzenledim her gün suyunu düzenli olarak verdim o artık benim mutluluk ağacım arkadaşım can dostumdu, birkaç yıl içinde büyüdü benim iki katıma hatta üç katıma çıktı bir gün ziyaretimde negöreyim bana gülümseyerek bakan çiçekler açmıştı çok ama çok mutlu oldum, ağacım dostum, arkadaşımda beni seviyordu bana mis kokulu çiçekler sunmuştu her geçen gün çiçekler artarken sonra birden çiçeklerin dökülmeye başladığını fark ettim çok korktum dostumu kırdığımı sandım sonra birde ne göreyim bana minik elmalar ikram etmeye başlamıştı sevincim dehada arttı her gün ziyaretlerimde bir tanesini tatmaya başladım her gün farklı bir tat ve lezzetteydiler bir süre sonra yetişebileceğim yerlerde elma kalmamıştı bana adeta verdiklerinin olgunlaşmasını beklemem gerektiğini söylüyordu bende biraz sabırla zamana yayarak yemeye başladım dostumu ikramı elmaları, Oda ne birde ne göreyim elmalardan sonra yapraklarda yok oluyor teker teker ölüyorlardı çok korktum dostum ölüyor diye önce çiçekler sonra meyveler son olarak ta yapraklar bunu fark eden babam üzülmemem gerektiğini ilk baharda dostumun daha bir coşkuyla dirileceğini kış uykusuna yattığını söyledi, hatta budama zamanı babamı arkadaşımın, dostumun dallarını kesmeye başlayınca bacaklarına sarılıp yalvarmıştım oda dostumun gelişmesi için gerekli olduğunu söylemişti aradan on uzun yıl geçti artık dostum kocamaya başlamıştı sanki bölüm bölüm ölüyordu bense daha gelişmemi bitirmemiştim ama artık tabiyat kanunlarını baya bir öğrenmiştim her şeye rağmen o benim ilk ağacım ilk dostumdu yinede çok üzülüyordum ama bir yandan,da ondan aldığım minik çubuklarla onu birçok ağaçta yaşatmayı başarmıştım hatta şimdi bir tek ağaç değil elma bahçem vardı sanırım ömrümce birçok bahçelerim ve onlarca dostum olacak dostluk dolu yaşamlar y. evren
|
